Γενικώς, δεν τρέχουν και πολλά πράγματα τριγύρω μου…
Συνήθως αυτός που τρέχει, είμαι εγώ! Τρέχω, για να προλάβω να συνεχίσω να τρέχω! Συγχύζομαι, αγχώνομαι, τρελαίνομαι! Στο τέλος, κάνω μια στάση να πιάσω την ανάσα μου.
Τελικά, όταν το λαχάνιασμα φεύγει, τότε αναζητώ ένα σημείο να ακουμπήσω τη σκέψη μου.
Είπα να το κάνω εδώ.
Δεν έχω σκοπό να κάνω σοφότερο κανένα!
Δεν θέλω να πείσω κανέναν, για τίποτα!
Δεν θέλω τη συμπόνια κανενός!
Κάνω το κέφι μου, βρίσκω την αναπνοή μου, για να συνεχίσω το τρέξιμο!
Όποιου του αρέσουν αυτά που γράφω, είναι καλοδεχούμενος να τα διαβάσει! Όποιου πάλι δεν του αρέσουν, θα είναι καλοδεχούμενος αλλού! Τόσο απλά! Όχι ότι δε μου αρέσει ο αντίλογος! Ίσα — ίσα! Αλλά δεν πρέπει να καταπιέζεται κανείς και να νοιώθει άβολα.
Αν θίξω κάποιον, θα το κάνω επίτηδες!
Ξελαχάνιασα, συνεχίζω!
Φίλε μου, ακόμα γελάω με ό,τι διάβασα. Ειδικά με κείνο το «αν θίξω κάποιον, θα το κάνω επίτηδες.» Το καλύτερο όμως είναι οι εικόνες πάνω, καθώς και ο τίτλος! Τέλεια!!!
Όμως, δεν πρέπει να απαιτείς τη γνωστοποίηση ηλεκτρονικού λογαριασμού διότι στο τέλος θα σε χορέψουν στο ταψί.
Ευχαριστώ για τα καλά σου λόγια!
Η απαίτηση του email είναι της μηχανής του Blog και είναι η τυπική διαδικασία. Όπως τονίζεται δεν θα δημοσιευθεί — διαμοιρασθεί ποτέ. Στο τέλος — τέλος, κανείς δε μου λέει ότι είναι σωστή και ακόμα χειρότερα, αν δε θέλει κάποιος να δώσει email μπορεί και να μην απαντήσει, κάτι που φυσικά αντεύχομαι.
[…] Αρθρογράφος: Στρατής […]